บทที่ 25 二十五

ชุนยกข้อมือที่มีนาฬิกาขึ้นมาดูเวลา สามทุ่มสิบห้านาทีเขายืนนิ่งอยู่นานที่หน้าประตูของเรือนไม้ที่ถูกตกแต่งไม่ได้หรูเกินไป ด้านหน้าล้อมไปด้วยดอกไม้กลิ่นหอมนานาชนิด เขาถือวิสาสะเด็ดดอกไม้สีชมพูอ่อนขึ้นมาหนึ่งดอก และเป็นจังหวะที่ซีฮันเปิดประตูออกมาพอดี

"ซีฮัน!" เสียงเปิดประตูทำให้ชุนหันไปทางเสียงแล้วรีบ...